Je kunt de boom in!

Mijn benen bungelen een eindje boven de grond. Onder mijn handen voel ik het mos boven op de dikke tak. Een gedachte speelt door mijn hoofd: Waarom ben ik niet gaan dammen!

Had ik al gezegd dat je een beetje maf moet zijn om aan bujinkan te beginnen?

Ik heb een hekel aan hoogtes. Laat mij een hoge boomtak grijpen, en nog zeker tien minuten nadat ik weer veilig op de grond ben geland, heb ik nog steeds knikkende knieën. "Hoog" is relatief, natuurlijk. De gemiddelde keukentrap is hoger dan die tak waar ik afgelopen zaterdag aan hing te bungelen. Maar inderdaad, ik leer liever hoe ik mezelf los moet krijgen als iemand mijn arm pakt, dan dat ik aan een tak ga hangen. Aan de andere kant: ik vind het niet erg om mee het klimrek in te gaan als Elysa daarin klimt. En dat is dan wel weer fijn natuurlijk!

Woensdag trainen we weer binnen. Daar staan geen bomen ;) 

Alle gekheid met een stokje!

Je hebt van die mensen die een beetje gek zijn. Van die mensen die zich in hun vrije tijd bezighouden met 'martial art'/'krijgskunsten' en op geheel vrijwillige basis regelmatig blauwe plekken kweken (ook verkrijgbaar, overigens, in geel, groen, paars en zo nu en dan zwart).

Ik ben ook zo'n zot. Voor mijn zwangerschap zat ik op karate, maar daar ben ik tijdens de zwangerschap mee gestopt. Maar ja, hè, ik ben wel een Ninja, dus dat ging toch weer kriebelen. Via Facebook kwam ik vorig najaar bij bujinkan terecht.

Buji-watte?

Bujinkan. Ja, daar had ik dus ook nog nooit van gehoord totdat ik het tegenkwam. De korte samenvatting: oude Japanse krijgskunsten, een mengeling van o.a. ninja- en samurai-technieken. De kern van het verhaal: je leert hoe je jezelf en anderen kunt beschermen. Er zijn geen wedstrijden binnen de bujinkan, dus in die zin is het geen sport. Maar handig is het wel! Hoe denk je dat ik van de kamer af sluip als die kleine net in slaap is gevallen? Juist. Ninja-training is multifunctioneel.

De vraag is natuurlijk: wat dóé je dan precies tijdens een training?

Nou ... Dat is nogal verschillend. Het is enorm afwisselend. Afgelopen zaterdag trainden we met stokken. Om je een idee te geven van hoe dat eruit kan zien als je heel erg goed bent, hieronder de link naar een Youtube-filmpje van een Tasmaanse dojo: 

Sanshaku Bojutsu Kihon Keiko

Ja ... ik moet nog even oefenen.

O, en natuurlijk train ik niet in Tasmanië ;) Mocht je echt nieuwsgierig zijn, kijk dan eens hier .